Novi pjevac postao je Mladen Vojicic Tifa (rodjen 17. oktobra 1960. u Sarajevu) koji je prije toga bio u grupama Top i Teska industrija. Razmisljalo se i o Alenu Islamovicu, ali je on odlucio da ostane u Divljim jagodama jer se pribojavao da ce se Bebek ipak vratiti u grupu. Dugme je sa Tifom provelo ljeto u Rovinju, gdje su uvezbavali novi materijal. Preduzimljivi Bregovic je u to vrijeme sa Zdravkom Colicem u Sloveniji osnovao izdavacku kucu Kamarad, a kao distributer nove ploce dogovoreno je sa Diskotonom.

Pjesma za Esmu

Lipe Cvatu

Album se pojavio decembra 1984. godine. Nazvan je jednostavno “Bijelo dugme”, a na omotu nema slike clanova grupe, vec je objavljena reprodukcija slike Urosa Predica “Kosovka djevojka”. Ploca opet predstavlja folk orijentisanog Bregovica, a gosti su Orkestar narodnih instrumenata RTV Skopje, Ladarice, ali i Bora Djordjevic (sa Bregovicem i Tifom pjeva u “Pediculis pubis” i koautor je teksta). Laza Ristovski poslije snimanja ponovo postaje punopravni clan grupe. Provokativnost je ovog puta iskazana u obradi himne “Hej, Sloveni”, sto je posredno pokrenulo citav talas jugoslovenstva kod drugih sarajevskih grupa. Preradio je i svoju staru pjesmu “Sta cu, nano, dragi mi je ljut” koju je svojevremeno uz pratnju uz pratnju YU grupe snimila Bisera Veletanlic. Uz novi tekst i aranzman, pod nazivom “Lipe cvatu” postala je najveci hit sa nove ploce. Svoj dug zivot imale su i “Padaju zvijezde”, “Lazes”, “Da te bogdo ne volim” i “Jer kad ostaris”. Tiraz ploce i posjeta na turneji su, po obicaju, premasili prethodne brojke.

Pričaju mi za tebe

Poslije koncerta na Sajmistu opet su se vratili u SKC. Klupske nastupe imali su i u zagrebackom klubu Mosa Pijade kao i u sarajevskoj Slozi. Pod pritiskom ozbiljnih profesionalnih obaveza i teretom iznenadne slave, Tifa 1. oktobra 1985. godine napusta Dugme i odlazi u Gabelu na dosluzenje vojnog roka. Sa Dugmetom je posljednji put nastupio 2. avgusta na koncertu u Moskvi, kada su Sarajlije uz Bajagu i Instruktore, predstavljali domaci rock na Svjetskom festivalu omladine i studenata.

Novi pjevac postaje Alen Islamovic koji je u medjuvremenu napustio Divlje jagode, razocaran njihovim neuspjesima u Engleskoj. Na novoj ploci “Pljuni i zapjevaj moja Jugoslavijo”, Bregovic je kao gosta planirao Vice Vukova, pjevaca zabavne muzike iz sezdesetih godina koji je zbog nacionalizma bio na crnoj listi. Ipak, ideja je bila previse provokativna za to vrijeme, pa se od nje odustalo. Na omotu je trebalo da se nadje slika “Dvije godine garancije” Mice Popovica, ali kako je on u to vrijeme jos uvijek slovio za disidenta, i to je palo u vodu. Na kraju se na omotu nasla kineska propagandna slika koja prikazuje moderno revolucionarni ples. Plocu otvara snimak na kome je partizan, i narodni heroj Svetozar Vukmanovic. Tempo u pratnji Gorana Bregovica i sticenika doma za napustenu decu “Ljubica Ivezic” iz” Sarajeva, pjeva staru revolucionarnu temu “Padaj silo i nepravdo”. U vrijeme narastajuceg nacionalizma Bregovic je te 1986. godine ponudio jos jednu plocu inspirisanu jugoslovenstvom. Sem politicki obojenih, tu se nasao i instant hit “Hajdemo u planine”, kao i balade “Nocas je k’o lubenica pun mjesec iznad Bosne”, “Te noci kad umrem kad odem kad me ne bude”, “Ruzica si bila, sada vise nisi” i druge. Vjerovatno je suvisno spominjati da je i ova ploca odlicno prosla kod publike. Na koncertu na beogradskom Sajmistu sa njima je nastupala i operska pjevacica Dubravka Zubovic.

Ružica si bila

Dupli zivi album “Mramor, kamen i zeljezo”, snimljen na turneji, pojavio se pocetkom oktobra 1987. godine. Naslovna pjesma je obrada starog hita iz repertoara zagrebacke grupe Roboti. Na ploci se naslo sesnaest pjesama koje daju uvid u biografiju grupe: od prvih singlova, do posljednjeg studijskog albuma. Pjesma “A milicija trenira strogocu” pocinje verzojom “Internacionale”, a u uvodnim taktovima “Svi mars na ples” Alen Islamovic uzvikuje “Bratstvo! Jedinstvo!”. Vjerovatno zbog toga sto je bilo planirano da na koncertima tu pjesmu pjeva na jezicima naroda i narodnosti Jugoslavije. Poslije te turneje grupu sasvim tiho napusta Vlado Pravdic i posvecuje se poslu sa kompjuterima. Sa grupom se jos nekoliko puta pojavio na velikim koncertima.

Krajem 1988. godine izasao je album “Ciribiribela” koji je na omotu imao crtez Nojeve barke. Najveci hit bila je pjesma “Djurdjev dan”. Iskoristivsi stih Djordja Balasevica “A ja nisam s onom koju volim” i staru cigansku temu, a u pratnji orkestra Fejata Sejdica, Bregovic je ovom obradom zaludio publiku napravivsi kafanski hit za sva vremena. Provokacija je bila smjestena u pjesmi “Lijepa nasa” koja je kombinovana sa “Tamo daleko”. Na snimanju ploce, kao gosti su se pojavili Hor srpske pravoslavne crkve, Prvo beogradsko pjevacko drustvo, Klapa Trogir, bubnjar Vlada Golubovic i basista Nenad Stefanovic Japanac. Album je imao jos pjesama koje su se publici brzo uvukle pod kozu: “Evo zaklecu se”, “Napile se ulice”, “Ako ima boga”, “Sta ima novo”. Pocetkom 1989. godine polaze na dvomjesecnu turneju koja je trebalo da traje do 1. aprila. Medjutim, poslije koncerta u Derventi 15. marta Alen Islamovic, ne obavjestivsi nikoga, odlazi u rodni Bihac da se lijeci zbog konstantnih bolova u bubregu. Turneja se naglo prekida, a niko jos ne shvata da je to posljednji koncert u istoriji Bijelog dugmeta. Otkazuju koncerte u Kini i Sovjetskom Savezu, a Bregovic odlazi u Pariz ostavljajuci situaciju otvorenom za nagadjanja. Po naputanju grupe, Alen objavljuje solo LP “Haj, nek se cuje, haj nek se zna” (Jugoton 1990.) u produkciji Nikse Bratosa. U proljece 1990. godine izlazi kompilacija balada “Nakon svih ovih godina” nastalih u periodu od 1983 do 1988. godine.

Ako ima Boga

Bijelo Dugme 1 dio
Bijelo Dugme 2 dio
Bijelo Dugme 3 dio